nedimbugral.net

Minikler kısa bir çalışmanın ardından mini bir oyun ile master grubum ise uzun bir çalışmanın ardından tamamen kendi projeleri ile sahneye çıkacaklar ve onların oyunları ile bir dönem sona erecek.

PANDORA’NIN KUTUSU 26 Haziran Cuma - 19:00

Konak Kültürevi

ŞİRİNLER’E NE OLDU?
26 Haziran Cuma - 19:00

Konak Kültürevi

Günler, haftalar ve aylar geçti. Bazen çok eğlendik, bazen çok yorulduk, kızdık, kızdırdık. Kocaman bir yıla, bir sürü yaşantı sığdırdık.Şimdi Şahinkayalı öğrencilerim tatile çıktı. Biz de önümüzdeki döneme hazırlanmaya başladık şimdiden.

Bu yıl Beyaz Sanat Günleri-2.Tiyatro Şenliği-Anneler Günü Etkinliği-Yaz Sanat Günleri ve sınıfların yıl sonu etkinlikleri ile dolu dolu geçti Şahinkaya’da sanat ve kültür yaşamı. Bu etkinliklerde sahneye çıkan öğrencilerimin alkışa değer yönleri sahnedeki rahatlıkları ve işlerini eğlenerek yapabilmeleri idi. İki yılın birikimi ardından önümüzdeki yıl kendi dilini oluşturmuş, iddialı programların tasarımı şimdiden yapmaya başladık bile.

Sahnede devleşen öğrencilerime yüreğimden kocaman bir alkışla…

Kurgusu çocuklarla yaptığımız doğaçlamalarda gelişen, metni Yasemin Arpacı’nın kaleme aldığı bu dönem oyunumuz, Konak gruplarımın ilk metinli çalışması oldu. Aşağıdaki yazı geç kalmış bir proje değerlendirme yazısıdır.

Bu yıl yarım dönemde bir oyun ile çalışma sisteminde üçüncü yılına varmış ve pek çok oyuncumun benzer metodla en az dörder oyunda oynadığı gerçeği ile değişiklik yaptım. Daha uzun soluklu ama sahne tasarımının daha net olduğu hikaye oluşumunda oyuncuların yine katkısının olduğu fakat daha sonra oluşmuş metinden sabit mizansenli bir çalışmaya geçtim. Hikaye oluşturma aşaması hem oyuncularımın hem de benim alışık olduğum ve verimli-rahat bir dönemdi. Yasemin’in başarılı metne dönüştürme uygulaması da beni kişisel olarak çok rahatlattı. Fakat metni elimize aldıktan sonra oyunculuk performanslarında ciddi tıkanmalar yaşadık. Özellikle oyuncularımın alışık olduğu doğallığı ezber çalışmaları bozdu. Bu çalışmaların ikinci bölümünde hepimizi zorladı. Metin ile çalışmaktan vazgeçmeyi düşündüğüm zamanlarda oldu. Fakat zamanla bu zor eşiği de atlattık ve ortaya aşağıdaki özelliklere sahip bir oyun çıktı.

Yazının devamı için »

04/10  Mayıs tarihleri arasında Mavi Balon-Çağdaş Eğitim Vakfı sahnesinde onaltı oyun ve bir atölye çalışmasının yer aldığı festival amacına uygun bir biçimde devam ediyor.

Öncelikle üniversite tiyatroları ve mezuniyet sonrası amatör tiyatro oluşumlarını misafir eden Uludağ Üniversitesi Oyuncuları bu yıl pek çok açıdan önceki festivali yukarı taşımayı başardı. Öncelikle seçilen oyun ve gruplara bakıldığında Üniversite Tiyatrolarının popüler çizgiden uzak seçim yapabilme lüksünü ıskalamaması ve seyirci düzey ve kaygısı gütmeksizin seçimlerini yapması; izleyicisini yukarı taşımak ve U.Ü.O.’nun entelektüel algısını geliştirmek adına önemlidir. Bursa’da öncü yada deneyen tiyatro yapılarının da azlığı dikkate alındığında Bursa için de sonuçları hemen ölçülemeyecek ciddi bir kazanımdır bu festival.

Festivale dair sevindirici bir diğer durum da yoğun seyirci ilgisi. Her oyunun merdivenlerde dahi izleyicisi olması Görükle de bir sahne seçimi ve etkili tanıtım ile açıklanabilir. Umarım önümüzdeki yıllarda da bu seyirci ilgisi devam eder.

Festival programı: http://uuo.uludag.edu.tr/festival.htm

Yazının devamı için »

Uzaydan Gelenler 18 Nisan Cumartesi akşamı Konak Kültürevinde sahnelendi. Oyunu çalıştıran ben olmama rağmen tıpkı izleyici gibi ben de şimdi ne olacak diye izledim!

Yazının devamı için »

Yazdığım bir oyunu ilk defa başka bir kadrodan izleyeceğim. İlk defa yurtdışında bir tiyatro festivaline katılacağım. İlk defa yazar kimliği ile ortalarda dolaşacağım. Oyunu oynayan kadro ile ilk defa bu festival sayesinde tanışacağım. İlk defa Afrika kıtasına ayak basacağım. Öyle işte…

…

Bu ilklerden hangisi ile başlamalı bilmiyorum. En iyisi cümle sırası ile…

Oyun benim yazdığımdan ve ilk sahnelenişinden çok daha farklı. Tunus’ta ilk oyunu izlerken yabancı bir oyunu izliyor gibiydim. İsimler tanıdık, replikler aşina ama oyun başka… Neyse ki bir tiyatro olayının yönetmen merkezli bir durum olduğuna inanıyorum. Bu yüzden oyunuma yabancı kalma durumu ben de bir şaşkınlık yaratsa da sorun yaratmadı. Kaldı ki ortaya çıkan oyun kalitesi ile altına rahatlıkla imza atılabilecek bir oyun olmuş. Ama gerçek şu: Oyunun başarısı yönetmen ve oyunculara ait. İlk defa kendi oyunumu böyle bir kadronun oynamasını şansım olarak görüyorum.

  Yazının devamı için »

“Kat 6 buçuk” ilk oyunun ardından.

Defalarca oyun oynamış, seyirci baskısını almaya alışmış biri olarak ilk defa o kadar insanın zamanına, orada olmasına dair sorumluluğu üstümde ağır bir şekilde hissettim. Benim için oyunculuktan çok daha farklı, çok daha fazla bir ağırlıktı.

Seyircinin, oyunun sonuna kadar nefesini tutarak oyunu takip etmesi oyunun akıcılığından mı, yoksa seyircinin kendini baskı altında hissetmesinden mi bilemiyorum. Belki de her ikisi birden. Fakat ilk oyunda net olan seyircinin farklı olana verdiği olumlu tepki.

Oyundan sonra konuştuğum bazı izleyenler oyunu sinema gibi bulduğunu söylerken, bizim sinemasal anlatım konusunda denediklerimiz ile ilgili olumlu bir geri bildirim oldu bu bizim için.

Yazının devamı için »

Kazanımlar: Katılımcı başka kültürlerde aile içi ilişkileri ve kendimize göre farklılıklarını keşfeder.

Demokrasi konusunda ve kent meclisinin işleyişine dair yaşantısal tecrübeler edinir.

Çalışma ilk haftalarda yapılanların hatırlatılması ile başlandı. Her ailenin köylerinde güne başlarken kahvaltıda neler konuştuklarını önce tartışıp sonra oynamaları istendi. Ailelerin rol kartlarının ütopyada kendilerine ait duvarda asılı olduğu ve hatırlamak için ütopyaya bakabilecekleri söylendi. Beş dakikalık tasarım süresinden sonra doğaçlamalara geçildi ve her ailenin kahvaltıda neler konuştukları izlendi. Daha sonra ütopya yöneticisi role girerek içişleri bakanlığının bu yılki ödeneği ile köylerinde ortak kullanabilecekleri bir tesis yapmaları gerektiğini ve köyde yaşayan herkesin katılımı ile bu tesisin ne olacağına karar vermeleri gerektiğini söyledi. Ortaya çeşitli fikirler atıldı. En çok hastane ve okul yapılması istendi,  bunu sırası ile alışveriş merkezi, spor kompleksi, hayvan barınağı, park alanları gibi öneriler izledi. Pek çok köy oy çokluğu ile hastaneyi öncelikli yatırım olarak seçti. Çalışma hastane maketini yapacak olan öğrencilerin belirlenmesi ve kısaca kent meclisleri hakkında bilgi verme ile tamamlandı. Ayrıca bir sonraki haftaya yetişmek üzere köy gazetesi çıkartmaları için köyden gönüllüler seçildi.

Birinci hafta coğrafi alanı oluşturduk. İkinci hafta köyümüzün olduğu alana evlerimizi yaptık.Ve artık Ütopya’da yaşam başlayabilir.

Amaç: Her ailenin kurulması ve rol kartlarının oluşturulması. Köye yatırım için demokrasinin en küçük uygulama alanı kent meclisinde karar alma.

Katılımcıların kendi aralarında dörderli-beşerli guruplar oluşturmasını istedim. Gruplara dağıtılan bir forma; bulundukları coğrafyaya uygun isim-soyisim, yaş, meslek, ailedeki konumu ve fiziksel/karakter özelliklerini yazdırdım. Her aile doldurduğu formu köyünün bulunduğu alandaki duvara astı. Gerekli buldukça duvardaki forma bakabilecekleri ve isterlerse karakterlere eklenen yeni özellikleri de daha sonra formlarına ekleyebileceklerini söyledim.

Yazının devamı için »